Sanal sunucu oluştururken karşınıza çıkan disk tipi seçimi, çoğu zaman alışkanlıkla geçilir. Oysa VMware disk tipleri arasındaki fark, datastore'unuzun bir gün dolup dolmayacağını belirler. Üç seçenek vardır: Thin, Thick Lazy Zeroed ve Thick Eager Zeroed.
VMware disk tipleri: Thick ile Thin arasındaki fark
Thick, disk için belirlediğiniz boyutun tamamının ESXi datastore üzerinde baştan rezerve edilmesi demektir. 50 GB dediyseniz, içi boş olsa da datastore'dan 50 GB düşer.
Thin'de bu alan baştan ayrılmaz. Disk, sanal makinenin gerçekten yazdığı kadar yer kaplar ve kullandıkça büyür.
Thin'in getirdiği risk
Thin ile datastore'unuzda gerçekte olmayan bir alanı sanal makinelere tanıtabilirsiniz. Aşağıdaki örnekte 100 GB'lık bir datastore üzerinde toplam 140 GB disk tanımlanmış (20 + 40 + 80).
Bu düzen, diskler dolmaya başlayana kadar sorunsuz çalışır. Sistemi izlemiyorsanız datastore bir gün dolar ve o datastore üzerindeki bütün sanal makineler birden durur — yalnızca alanı taşıran değil, hepsi.
Bu yüzden Thin kullanırken kural şudur: tanımladığınız toplam alan bir gün tamamen dolarsa, onu karşılayacak fiziksel alanınız olmalı ya da datastore doluluğu için uyarı kurulmuş olmalı.
Peki Thin neden var?
Riskine rağmen vazgeçilmez olduğu ortamlar var. En başta masaüstü sanallaştırma: yüzlerce sanal masaüstünün her biri diskinin küçük bir kısmını kullanır, hepsine tam alan ayırmak imkânsızdır. Test ve geliştirme ortamları da böyledir — kısa ömürlü, çoğu zaman yarı boş diskler.
Thick'in iki modu
- Lazy Zeroed — Alan tam olarak ayrılır, disk hızla hazırlanır. Ayrılan bloklar ilk yazma sırasında sıfırlanır.
- Eager Zeroed — Alan tam olarak ayrılır ve bütün bloklara baştan sıfır yazılır. Hazırlanması uzun sürer, karşılığında ilk yazmalarda gecikme olmaz. En yüksek başarımı bu mod verir; küme (cluster) çözümlerinin bir kısmı zaten bunu şart koşar.
Aynı ortamda konsola bağlanırken siyah ekranla karşılaşıyorsanız sorun diskte değil, isim çözümlemededir: Unable to connect to the MKS çözümü.